2016'da

utanmadan 

gülecek misiniz?

 

Tahir ÖZGÜR

 

Hiç kimsenin yeni yılını kutlamıyorum...

Kendimin bile...

Bu kadar "Can" giderken, gülmeye utanırken ne kutlaması...

Bilirim ki; ben, biz gülerken bir yerlerde, kerpiç duvarlı, naylon pencereli, çatısı akan bir ev de, birileri hapsedilmiş, ışıklarını söndürmüş, birbirine sarılmış, kulakların da ölümün sesi, sessizce ağlıyordur.

Bilirim ki; ben, biz eğlenirken bir ana eli yüreğinde, her kapı çaldığında evladının, ölüm haberi geldi sanıp ölüyordur.

Bilirim ki ben, birileri ölür, birileri katil olarak aramıza katılır.

Bilirim ki; ben, biz öldükçe daha çok ölürüz...Daha çok katil oluruz.

Bilirim ki bunların nedeni yine biziz...

Kandırıldık, aldatıldık, kullanıldık...

Bilirim ki bu kandan, ölümlerden beslendi birileri...

Bilirim bunları...

Siz de bilirsiniz...

Ne yeni yılı.

Hiç kimsenin yeni yılını kutlamıyorum...

Çünkü ben dahil hiç kimse hak etmedi bunu.

Yine de bir şey söylememi istiyorsanız.

Umarım 2016 utanmadan güleceğiniz bir yıl olur.

Tabi, "Can"larımız giderken gülmekten utanan varsa...